امام زاده ابوطالب(ع)

این امامزاده از نوادگان امام موسی کاظم(ع) است. بقعه ایشان در ضلع جنوب شرقی روستای آدران واقع گردیده و از طریق آزاد راه تهران- ساوه و قرار گرفتن در جاده شهریار به سلطان آباد قابل دسترسی است. در این بقعه به طور کلی سه مرحله معماری مشاهده می شود که دو مرحله آن متعلق به دوره قاجاریه و یک مرحله دیگر مربوط به دوره جدید، شامل تغییرات جزیی و افزودن فضاهای جانبی است. معماری بقعه عبارت از یک فضای ورودی شامل سردر و دو طاقنما در طرفین است که فضای هشتی مقابل آن با آجرکاری و کاربندی تزیین گردیده است. صحن مرکزی هم شامل یک ایوان مرتفع در جنوب و ایوانی کوتاه تر در ضلع شمالی، به صورت دو ایوانی ساخته شده است. فضای درونی بقعه نیز با پلان چهارضلعی دارای گنبدی کوچک است. نام این بقعه در فهرست آثار تاریخی میراث فرهنگی استان تهران ثبت گردیده است.

امام زاده باقر(ع)

این بقعه در ضلع شرقی در ابتدای روستای امامزاده باقر شهر رباط کریم واقع است. بنای اصلی بقعه متعلق به دوره قاجار و شامل یک فضای مرکزی با پلان چهار ضلعی و گنبدی هشت ترک و اتاقهایی در اضلاع شمالی، شرقی، غربی و یک ایوان در سمت جنوب است. در ضلع جنوبی بنای اصلی و اتاقهای شرقی و غربی آن، در دوره های بعد سه ایوان اضافه شده که با کاشیهای لعابدار زرد، سیاه و فیروزه ای رنگ تزیین گردیده اند.

پیغیمبر لوط(ع)

این بقعه که گفته می شود متعلق به یکی از پیامبران الهی به نام حضرت لوط نبی(ع) است، در جنوب غربی روستای حسین آباد و شمال غربی روستای محمد آباد واقع شده است. اصالت بنای بقعه مربوط به دوره قاجاریه است و شامل ساختمان اصلی با طرح هشت ضلعی و پوشش گنبدی پله ای است که بناهای جدیدی همچون نمازخانه، اتاق ضلع غربی و ایوان جنوبی به آن افزوده شده و سبب تغییر شکل ظاهری بنا گردیده است. بر روی مرقد آن حضرت ضریح مشبک فلزی قرار دارد. این بقعه در فهرست آثار تاریخی میراث فرهنگی استان تهران به ثبت رسیده است.

امام زاده علی اصغر(ع)

این بقعه در ضلع جنوبی روستای آلارد چهاردانگ و به فاصله تقریبا 100 متری شمال آزاد راه تهران – ساوه واقع گردیده است. بنای اصلی بقعه از داخل دارای پلانی مرکب از یک دایره و مستطیل به هم پیوسته با پوشش سقف گنبدی با جرزهای ضخیم است که متعلق به دوره قاجاریه است. در بازسازی بنا در دوره جدید، ضمن الحاق یک ایوان در ضلع شمالی ساختمان اصلی و احداث اتاقی در ضلع شرقی آن، بدنه داخلی بنا را نیز به وسیله یک ردیف آجر پوشانیده و روی آن را رنگ آمیزی کرده اند. از محوطه این بقعه به عنوان قبرستان استفاده می شود.

امام زاده عمادالدین(ع)

بقعه متبرکه این امامزاده در ضلع غربی ابتدای خیابان بخشداری واقع در خیابان اصلی رباط کریم قرار دارد. بنای بقعه ایشان که از نوادگان امام جواد(ع) است در دوره معاصر و با معماری کاملا جدید ساخته شده است. پلان آن به صورت چلیپا شکل و در مرکز آن گنبد مرتفع کاشیکاری شده قرار دارد. بنا دارای تزیینات مختلف کاشیکاری و کتیبه های کاشی با خطوط معقلی و نستعلیق است.

امام زاده محمد تقی(ع)

آن حضرت از نوادگان امام محمد باقر(ع) است. بقعه ایشان در ضلع جنوبی خیابان شهید مجید ناصری واقع در خیابان اصلی رباط کریم قرار دارد. بنای بقعه به ابعاد 5/7*5/7 متر دارای پلان مربع شکل است که گنبد سبز رنگ کوچکی بر فراز آن احداث گردیده است. ورودی بقعه در ضلع شرقی قرار دارد. ساختمان بقعه به شیوه معماری جدید و با سبک اسلامی مربوط به دوره معاصر است.

امام زاده هادی و مهدی(ع)

این بقعه متعلق به دو تن از نوادگان امام زین العابدین (ع) است. محل وقوع آن شمال روستای یقه در 10 کیلومتری شمال غربی رباط کریم و در فاصله یکصد متری سمت راست(شرق) جاده رباط کریم به شهریار است که از طریق یک راه شنی به بقعه منتهی می گردد. بنای اصلی زیارتگاه از نظر قدمت متعلق به دوره قاجار است. پلان آن به صورت مدور و از آجر و خشت بر روی سطحی بلندتر از زمینهای اطراف قرار گرفته است. به منظور جلوگیری از رانش دیوارها به واسطه فشار حاصل از وجود گنبد در دوره های بعد در چهار جانب بنا دیوارهایی را به صورت پشت بند اضافه نموده اند. ورودی اصلی بنا در ضلع جنوبی قرار داشته ولی در حال حاضر با احداث ایوان و دو طاق در ضلع غربی ساختمان، رفت و آمد به داخل بقعه از طریق درگاه ایجاد شده در ایوان جدید صورت می گیرد.